▸ Stadion Miejski w Gimje → Park Sportowy → Parafia Yochon → Park Gusan

• Dystans: (1,1 km / 18 min) → (1,3 km / 21 min) → (590 m / 9 min)

Łącznie: 3 km

• Droga prowadząca do miejsca męczeństwa (sanktuarium).

▣ Historia diecezji Jeju – 182

▣ Informacje o sanktuariach, miejscach męczeństwa i miejscach pielgrzymkowych – 184

▣ Noclegi i domy rekolekcyjne – 188

▣ Informacje: historia, kultura, turystyka – 191

▣ Materiały pomocnicze do ewangelizacji ulicznej – 197

① Muzeum pamięci męczennika Kim Ki-ryanga

② Wzgórze łaski Saemi (Saemi Euncheong-ui Dongsan)

③ Sanktuarium Yongsu

④ Miejsce męczeństwa Gwandŏkjeong (Gwandŏkjeong Sun-gyo Teo)

⑤ Sanktuarium Hwangsapyeong

⑥ Sanktuarium Daejeong

W 1592 roku, podczas japońskiej inwazji na Koreę, Kim Bok-su, wracając z Japonii z europejskimi delegatami, wprowadził na wyspę katolicką doktrynę i teksty modlitewne. W 1653 roku holenderski rozbitek Hamel, który dotarł na Jeju, pozostawił wzmiankę o swojej wierze katolickiej w swojej książce „Raport o katastrofie statku”.

Historia wiary na Jeju naznaczona jest krwią męczenników. Jeong Nan-ju (Maria), żona męczennika Hwang Sa-yeonga (Aleksandra), została zesłana na wygnanie do Jeju po odkryciu „Pomnika Hwang Sa-yeonga”, listu potępiającego prześladowania i proszącego Kościół w Pekinie o pomoc. Zmarł na wygnaniu w 1838 roku.

Hong Nak-im, syn Hong Bong-hana i pobożny katolik od 1791 roku, również został zesłany na Jeju podczas prześladowań Shin-yu (1801), gdzie ostatecznie został stracony przez otrucie.

Pierwszym ochrzczonym mieszkańcem Jeju był Kim Gi-ryang (Feliks Piotr), rybak, który rozbił się statkiem w Chinach w 1856 roku, gdzie został ochrzczony. Po powrocie na wyspę żarliwie głosił kazania, ale podczas prześladowań Byung-in (1866) został schwytany i poniósł śmierć męczeńską w Tongyeong, przebity gwoździem w piersi.

Decydującą rolę w szerzeniu Ewangelii na wyspie odegrał Yang Yong-hang (Piotr), pochodzący z Saekdal, w regionie Jungmun. Po chrzcie na kontynencie poświęcił się sprowadzeniu księży na Jeju. W 1899 roku biskup Mutel, wikariusz apostolski Korei, oficjalnie założył parafię w Jeju, wysyłając jako jej pierwszego proboszcza o. Peyneta z Paryskiego Towarzystwa Misji Zagranicznych i jego asystenta, o. Kim Won-younga (Augustyna).

Do 1901 roku wspólnota liczyła ponad 240 ochrzczonych i 700 katechumenów. Jednak w tym samym roku powstanie Sinchuk doprowadziło do masakry około 700 katolików i cywilów w Gwangjang niedaleko Gwandeokjeong. Ciała męczenników zostały później przeniesione do obszaru Hwangsapyeong, obecnie sanktuarium diecezjalnego.

Podczas okupacji japońskiej kościoły były zamykane, a duchowni więzieni, ale po wyzwoleniu diecezja rozkwitła dzięki misjonarzom Towarzystwa św. Kolumbana. Podczas wojny koreańskiej Kościół w Jeju wyróżnił się działalnością charytatywną na rzecz uchodźców.

W 1962 roku ojciec Patrick James McGlinchey założył Stowarzyszenie Rozwoju Izydora, promujące rozwój rolnictwa i hodowli na wyspie oraz otwierając Szpital św. Izydora.

Obecnie diecezja liczy 25 parafii, 11 kaplic, 46 księży (w tym jednego ojca Kolumbana i dwóch członków zakonów), około 120 zakonników i około 58 000 wiernych.